ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΣΙΩΠΕΣ;

 
ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΣΙΩΠΕΣ;
 
Τι κρίμα να μην μπορείς να γράψεις μια σιωπή.
Ούτε να μπορείς να προσκομίσεις στο τραπέζι ενός γέρου,
μια λευκή σελίδα.
Τι κρίμα να μην μπορείς να υποσχεθείς το ήσυχο κενό.
 
Η να αλληλογραφήσεις το άπειρο σε εκείνους που αγαπάς.
Γιατί πάντα να χρειάζεσαι τα λόγια;
Τις λέξεις και την πλέξη τους.
Γιατί να εξαρτάσαι από την αοριστία της περιγραφής; 
Γιατί θα πρέπει όλα να οριστούν, να γίνουν χώρος, να υψωθούν, να ίπτανται, να κατακτηθούν, να ειπωθούν, να γίνουν χάρτης;  
 
Αν γράφαμε σιωπές, η δική σου ρητή  σιωπή,
 θα ήταν η δική μου αναβλύζουσα πηγή.
 
«Θέλεις να παίξουμε;»
Αν ήμασταν παιδιά,
τούτο το ερωτηματικό θα ήταν η μόνη εξήγηση
στην παρεξήγηση .
«Θέλεις να παίξουμε;»
Κι έτσι θα φέρναμε στις χούφτες μας κενό.
Ωραίο, γάργαρο κενό.
 
Τότε, μέσα στην παύση και την ακινησία, 
κάθε προοπτική για ερωτηματικό ή και θαυμαστικό,
θα μας έβαζε σε μια ιδιότυπη εξορία.
 
Όλα μπορείς να τα εκφράσεις
αν στη σιωπή σου μέσα ψάξεις.
 
Νόημα να φτιάξεις χωρίς λόγια.
Άρρητα ,έγκατα, ανομολόγητα και υπόγεια.
-«Θέλεις να παίξουμε;»
-«Δεν θα αντέξουμε.»
 
 
 
Ζωή Κυροπούλου.
 
πορτρέτο Christian Schloe

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!