O ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΠΑΣΜΟΥ.

 
 
 
Μπροστά στον βενετσιάνικο καθρέφτη
μια κούκλα μπαλαρίνα
χορεύει και ξανά χορεύει τον ένα της χορό.
Πάει χρόνια αυτή η ιστορία.
Η ίδια πάντα μελαγχολία
στον ίδιο πάντοτε σκοπό.
 
Αγγίζω αφηρημένα την πορσελάνινη μορφή.
Έρχονται μνήμες παιδικές και νεφελώδεις.
Μπροστά στο σχήμα της ριγώ.
 
Γυρνώ την πλάτη γεμάτη από ντροπή.
Δεν αντέχω άλλο να την δω
καθώς γνωρίζω πως την πρόδωσα οικτρά.
 
Της ψιθύρισα τόσα μυστικά και όλα κούφια.
Της έλεγα τα όνειρα μου κι εκείνη χόρευε γεμάτη ελπίδα.
 
Αυτοκτονώ στην μεταξένια μου παγίδα.
Αποχωρώ, στον ένα ακόμα της χορό.
 
 
Ζωή Κυροπούλου
 
 
Γράφτηκε ημέρα γενεθλίων, 8 Οκτωβρίου  του 1996
«...από μια εποχή που από γενναιότητα επέτρεψα στον εαυτό μου να είναι δειλός»
 
Ζωγραφικός Πίνακας Εντγκάρ Ντεγκά

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!