ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΧΑΖΟΙ!

 

 
Μεγάλη παρέα. Όλοι έξυπνοι.
 
Ίσαμε και με πέντε πτυχία ο καθένας!
 
 Διανοούμενοι!
 
Ανέλυαν και μιλούσαν περισπούδαστα. 
 
Ακατανόητα για τους πολλούς.
  
 
(Μπορούσαν να εξομολογηθούν σε  κατάμεστο λεωφορείο όλα τους τα προσωπικά ζητήματα στη γλώσσα την ελληνική, χωρίς να τους κατανοήσει κανείς
 
Τόσο βαθιά γνώση στη διαλεκτική! Τόση καλλιέργεια!)
 
Ενέπνεαν αμέσως σεβασμό χωρίς κόπο χωρίς καμιά ενέργεια.
 
Έτσι απλά και φυσικά.
 
Σαν από παλιά και πάντα. Σαν έμφυτα, σαν αρχαία και λυρικά.
 
 
 
Κάποια στιγμή κάποιος σκοντάφτει μπροστά τους και μειδιούν.
 
Σχολιάζουν και λοιδορούν.
 
Πολύ διασκεδαστικό μα την αλήθεια!
 
Μιά γριά στη διπλανή τους θέση, με όλη την αμορφωσιά και την 
 
λαϊκουριά   που την διακρίνει,
 
(άλλωστε, μαζί τους δεν είχε καμία σχέση-
 
ποιά ήταν αυτή η λίγο γραφική;
 
μια αγκαλιά όλη της η ζωή, πολύ υπομονή και ήσυχη σαν λίμνη.
 
Ποιός ο αξιόλογος βίος της; πόσα τα πτυχία της);
 
γυρνά στην μορφωμένη ομήγυρη
 
και αποφαίνεται ρέοντας τις λέξεις της σαν αίμα
 
από ανοιχτή πληγή στο χέρι.
 
 Και ο λόγος της στάθηκε μαχαίρι
 
              στην αλαζονεία της παρέας.....................
 
 
 
Να αγαπάς αυτούς που δεν ξέρουν αγγλικά
 
και αναμεταδίδουν τις λέξεις που ακούν στα τραγούδια
 
όπως να ναι
 
και όπως τα καταλαβαίνουν.
 
Με αυτό τον τρόπο, σε έναν άλλο κόσμο μπαίνουν.
 
Εισβάλουν μέσα σε κάτι εξωτικό.
 
Και τα τραγούδια αυτά, έτσι είναι πιότερο τρυφερά
 
έχουν μια ντροπαλή ομορφιά.
 
 
Να σέβεσαι όσους γράφουν ανορθόγραφα
 
για να εκφραστούν
 
με το συντακτικό της καρδιάς.
 
Και όταν κάποιος τρέχει και σκοντάφτει και πέφτει ,
 
μη γελάς.
 
Είσαι εσύ που τρέχεις και πέφτεις.
 
Εσύ που παραπατάς.
 
Δώστου το χέρι σου να σηκωθείτε.
 
 
Και φρόντισε όταν χορεύεις να χορεύεις με την ψυχή σου
 
και όχι με το κορμί σου.
 
Μην σε νοιάζει που σε κοιτούν αν είσαι ωραίος καθώς λικνίζεσαι.
 
Μη βαυκαλίζεσαι.
 
Καλύτερα  αμήχανος και  πηγαίος.
 
Άφησε το κορμί σου αν θες να γίνει αστείο.
 
    
 
Τι όμορφο κάστρο αλήθεια είναι η ζωή!
 
και τι θηρίο!
 
Πόσο κατανοητό κα πόσο γελοίο.
 
Τι όμορφα που θα περνάγαμε μαζί 
 
αν ήμασταν αγνοί, όμορφοι και άκακα χαζοί
 
χωρίς πτυχίο!
 
 
 
 
Ζωή Κυροπούλου Συγγραφέας-Δημοσιογράφος.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!