Η ανατομία του πάθους

Η ανατομία του πάθους.

Το πάθος είναι μια αναμονή. Είναι ένας αμετάφραστος κώδικας της ψυχής. Μπορεί να είναι και μια μνήμη. Μια μνήμη, από τα σπήλαια της ύπαρξης μας. Από τότε που ως βρέφη, αρπαζόμασταν από το μητρικό στήθος με το φόβο να μην μας εγκαταλείψει και μας αφήσει πεινασμένους.

Το εσφαλμένο πάθος, που δεν δίνει καμιά χαρά πέρα από την αρχική έξαψη που παραζαλίζει, είναι το άγριο. Το άγριο πάθος δεν εκφράζει την περιπέτεια όπως νομίζουμε. Αλλά μια κραυγή για την έλλειψη της.

Όταν ακολουθούμε αρρωστημένα μόνο το άγριο πάθος, μοιάζουμε με τους κωφούς που ανοίγουν την πόρτα μοναχά σε όσους την χτυπούν δυνατά επίμονα και καμιά φορά με κλωτσιές. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει ο κίνδυνος να μπει στο σπίτι μας κάποιος όχι μόνο που δεν θα αξίζει αλλά και που σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα καταδεχόμασταν να τον χαιρετίσουμε ούτε καν στον δρόμο!

Παρ΄όλα αυτά μπαίνει στο σπίτι μας και παραμένει, απλά γιατί έκανε πολύ θόρυβο. Βάζουμε αυτόν τον άνθρωπο μάλιστα στο σαλόνι μας και τον αφήνουμε να απλώσει την αρίδα του στην καλύτερη και την πιο αναπαυτική πολυθρόνα. Το άγριο πάθος παρόλο που μπαίνει στην ζωή μας με πάταγο αποχωρεί μέσα στην απόλυτη σιωπή.

Στην πραγματικότητα, δεν δίνει τίποτα συναρπαστικό γιατί στο τέλος κοιτάς απλώς τα αποτελέσματα της πυρκαγιάς που άναψες. Γίνεσαι φωτιά του Άι Γιαννιού. Ένας πυρπολημένος εαυτός που αφήνει την ψυχή του σαν σκλαβωμένο πουλί και σαν τρομαγμένο παιδί να πετάξει πάνω από την ίδια του την φωτιά.

Όλοι όταν αναφέρονται σε αυτό το πάθος συναρπάζονται σαν μωροί και σαν πεινασμένοι. Όσοι δεν το χουν ζήσει παροτρύνουν αυτούς που βρίσκονται μπροστά στον επικείμενο όλεθρο: ζήστο! Πιστεύοντας πως ένα μυθιστόρημα θα γραφτεί μπροστά στα μάτια τους.

Το μόνο όμως που μπορεί να γραφτεί στην αποκορύφωση ενός τέτοιου πάθους-δράματος, είναι μια ανακοίνωση σε δελτίο, από το Γραφείο Τύπου της Αστυνομίας. Ένα τέτοιο πάθος απαιτεί πλήρη ψυχική αναπηρία, καθήλωση και αδυναμία.

Στην άλλη όχθη, ευτυχώς υπάρχει κι ένα άλλο πάθος.

Το δημιουργικό.

Το δημιουργικό πάθος, θέλει μόνο χαρά.

Όμως δεν ακούγεται δεν διαδίδεται δεν είναι καν αξιοζήλευτο. Γιατί δεν μετατρέπεται σε έγκλημα.

Δεν γίνεται σήριαλ δεν γίνεται σινεμά η μυθιστόρημα. Το δημιουργικό πάθος δεν έχει τέτοιους διαφημιστές. Είναι ένας προστατευμένος παράδεισος που «κρατιέται» σαν μυστικό. Αυτό το μυστικό το γνωρίζουν μόνο αυτοί που το μοιράζονται.

Γιατί πώς να εξηγήσεις τον παράδεισο στους κολασμένους;

Ζωή Κυροπούλου

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!