Γιατί δεν υπάρχουν άνδρες πια;

 

Γιατί δεν υπάρχουν άντρες πια;

 

Κι όμως άντρες υπάρχουν!! Και πολύ σωστοί μάλιστα! Άνδρες υπέροχοι, ντόμπροι, αληθινοί, σπουδαίοι που τιμούν το λόγο τους και τις υποσχέσεις τους, τις οποίες δεν βιάζονται να δώσουν παρά μόνο σε κρίσιμες στιγμές και αναλαμβάνουν τα ηνία. Άνδρες υπάρχουν παντού αλλά μην τους ψάχνετε στο φύλο τους. Θα απογοητευτείτε. Άνδρα μπορείς να βρεις σε κάθε γυναίκα, αρσενικό ή παιδί ή γκέι ή λεσβία. Γιατί Άνδρας είναι φιλοσοφία, είναι Τιμή είναι Αξία. Δεν είναι σώβρακο.

 

Η αγορά για τα νέα κορίτσια έχει γεμίσει με αντράκια που κάνουν πολύ σεξ Χρησιμοποιούν τα γεννητικά τους όργανα σαν κουδούνια ώστε να κάνουν φασαρία και για να τους πάρουμε χαμπάρι «τι άνδρες που είναι». Γιατί αυτοί έτσι θεωρούν ότι είναι οι άνδρες. Αυτό έχουν καταλάβει, αυτό υπερασπίζονται. Υπάρχει βέβαια πάντα και η άλλη αμήχανη περίπτωση. Εκείνο το πρώτο ραντεβού όπου μοιράζεστε το ελληνικό καφεδάκι σας στα δύο και επιστρέφετε σπίτι σας μόνες σας με το λεωφορείο γιατί δεν «βρίσκεστε» στο δρόμο του.

 

Όσο για το παραμύθι με τον πρίγκιπα πάνω σε άσπρο άλογο, δεν μας το χρωστάει κανείς. Πολύ φασαρία για το τίποτα. Ένα απλό παραμύθι ήταν για να περνάει η ώρα. Για κάποιες έρχεται ο δυναμικός πριγκηπικός αναβάτης σε κάποιες άλλες όχι, γιατί απλούστατα ο δυνατός πρίγκιπας είναι οι ίδιες! Αν έχουμε τέτοιο κόλλημα επειδή μας νανούριζαν με αυτό το παραμυθάκι μικρές, πρέπει να ξυπνήσουμε. Να μην κοιμόμαστε άλλο.

 

Κι εμείς οι γυναίκες φερόμαστε με απερισκεψία. Ας δούμε τον ορισμό του παραμυθιού:

Μεταξύ άλλων ο ορισμός στην wikipedia λέει: «Το παραμύθι προσωποποιεί και εξατομικεύει διαφορετικά στοιχεία πέρα από τη λογική του χώρου και του χρόνου και επεκτείνεται αδιάκριτα από τον οργανικό στον ανόργανο κόσμο, από τον άνθρωπο και τα ζώα στα δέντρα, τα λουλούδια, τις πέτρες, τα ρεύματα και τους ανέμους.» (το παραμύθι μπορεί να λέει ότι να ναι δηλαδή)

Ενώ το λεξικό λέει: « φανταστική διήγηση / ψευτιά.

 

Αναγάγαμε το παραμύθι και τις σαπουνόπερες σε μελλοντολογία. Επειδή ένα καθημερινό σήριαλ ή ένα παραμύθι μας στέλνει πακέτο τον ιδανικό άντρα στον χώρο μας, κατηγορούμε κάθε αρσενική περίπτωση που θα πέσει μπροστά μας, ότι δεν τηρεί τις προδιαγραφές μιας φανταστικής διήγησης .

 

Το παραμύθι που φάγαμε..

 

Από μικρές μεγαλώνουμε με το παραμύθι του ιδανικού άντρα που θα είναι τέλειος και θα μας σώσει. Και μετά πέφτουμε στο «Γιωργάκη» (φανταστικό το όνομα για τις ανάγκες της μυθοπλασίας) και προσπαθούμε να τον φέρουμε στα μέτρα μας. Εκείνος μας δείχνει από την αρχή ποιος είναι αλλά εμείς υπερασπιζόμαστε το παραμύθι που μας έμαθαν πριν καν γνωρίσουμε τον έρημο αδύναμο Γιωργάκη και του ζητούμε και τα ρέστα . «Γιατί ματαίωσες την εντύπωση που είχα για σένα Γιωργάκη; Ε; Γιατί δεν κάνεις ετούτο ή εκείνο αδύναμε Γιωργάκη; Ε;»

 

Αφού δεν μπορεί το παλικάρι αγάπη μου παράτα τον στην ησυχία του. Δεν θα σου κάνει τη χάρη να μπει στο κοστούμι σου.

 

Συνέχεια εμείς οι γυναίκες κλαιγόμαστε για τα παραμύθια που μας τάισαν. Ότι μας παραπλάνησαν. Δεν σκεφτήκαμε όμως ότι ίσως παραπλάνησαν και τους άνδρες. Δεν μπορούν όλοι να είναι πρίγκιπες και για να λέμε και του στραβού το δίκιο δεν είναι υποχρεωμένοι. Δική μας ευθύνη αν συνεχίζουμε με παραμύθια. Ωραίο το όνειρο της σταχτοπούτας. Μόνο που δεν σκεφτήκαμε ποτέ ότι ο πρίγκιπας ερωτεύτηκε την σταχτοπούτα μόλις οι γονείς του απαίτησαν ότι πρέπει να συνεχίσει το βασίλειο δημιουργώντας απογόνους. Μαμμόθρεφτος και άβουλος ο πρίγκιπας επομένως. Ολοκληρωτικά εγκλωβισμένος στους τύπους και τις νεκρές αρχές ενός βασιλείου.

 

Ένας άντρας μπορεί να πάθει εύκολα προστάτη αλλά αυτό δεν θα τον κάνει ποτέ προστάτη!

 

Και λίγο λίγο, αναζητώντας το ιδανικό πρότυπο του άνδρα με το οποίο μας εκπαίδευσαν, γίναμε εμείς οι ίδιες ο ιδανικός άντρας που ψάχναμε μια ζωή! Άλλα έτσι έπρεπε να γίνει. Γιατί επαναλαμβάνω ο άνδρας είναι ιδέα! Δεν πρέπει να παραπονιόμαστε εμείς οι γυναίκες ότι δεν συναντούμε συχνά το αξιακό σύστημα του άνδρα στους άρρενες φίλους μας. Ναι ο άνδρας είναι ένα ολόκληρο αξιακό σύστημα. Ο σωστός άντρας δεν καταδέχεται να γίνεται καραγκιόζης . Κάθε πράξη του είναι πράξη στιβαρότητας. Μια βαρύτητα.

 

Αν είναι σωστός άνδρας, σημαίνει ότι έχει λόγο, υπευθυνότητα, σοβαρότητα, αβρότητα και ευθύτητα . Όταν έχει αυτά τα δυναμικά στοιχεία τότε ξέρει πότε να κάνει και το πολυπόθητο αστείο. (το λεγόμενο χιούμορ που τόσο αποζητούν οι γυναίκες όχι μόνο για να γελούν αλλά και για να απελευθερώνονται από τα δεσμά τους μαζί με το ταίρι τους. Το γέλιο αποτελεί ερωτική συνωμοσία ενώ αποκαλύπτει και τον πιο εσωτερικό εαυτό του άνδρα)

 

Υπάρχουν γυναίκες πατρικές και δεν το έχουν καταλάβει ενώ πορεύονται χρόνια έτσι. Συνήθως αυτές αναζητούν τους σωστούς άντρες.

 

Δεν είμαι καθόλου απογοητευμένη που δεν υπάρχουν άντρες με την έννοια που μου τους μάθανε. Απλώς κατανόησα πως πρέπει να ψάξω περισσότερο και βαθύτερα ώστε να ανακαλύψω κάπου ανάμεσα στο χάος από μπερδεμένους και σαστισμένους άνδρες τον ωραίο και σωστό άνθρωπο. Τότε θα έχω βρει τον ιδανικό άντρα. Κι αν δεν τα καταφέρω δεν πειράζει. Δεν θα ψάξω να βρω εγγυήσεις. Το σύμπαν δεν μας χρωστάει τίποτα. Τουλάχιστον οι μισές γυναίκες του πλανήτη θα έχουν την ίδια τύχη μαζί μου. Στο μεταξύ, έχω θεωρώ έναν άντρα μέσα μου και θα κάνουμε καλή παρέα γιατί τουλάχιστον αυτός κρατάει τον λόγο του. Το ίδιο όμως θεωρώ ότι ισχύει και για τους αξιόλογους κι έξυπνους άντρες. Δεν είναι λίγες οι ανόητες γυναίκες εκεί έξω. Θα προτιμήσει κι αυτός την αξιόπιστη γυναίκα μέσα του όταν κάτι ουσιαστικό  βρεθεί στο δρόμο του.

 

Ο άνδρας ξεχωρίζει για 2 πράγματα το ένα είναι η κολόνια του.

 

Και στην κολόνια του μείναμε. Δυστυχώς τα γεννητικά όργανα δεν είναι το σήμα κατατεθέν ενός άνδρα. Η σημερινή εποχή με την έλλειψη βαρύτητας των προσωπικοτήτων που την χαρακτηρίζει, όπου ο καθένας νιώθει ελεύθερος να υποσχεθεί η να μιμηθεί τον οποιοδήποτε σπουδαίο ρόλο και μετά να αποσυρθεί χαζεύοντας τα θύματα του να καταστρέφονται, δείχνει ετούτη την μαύρη αλήθεια.

 

ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΗΤΕΡΑ!

 

Ο σωστός άνδρας οφείλει να είναι μητρικός. Λόγου χάρη στην περίοδο της γέννας του τέκνου του από την σύζυγο του. Στιγμή που ο άνδρας αισθάνεται παραγκωνισμένος και συνήθως είναι και το κομβικό σημείο όπου οι γάμοι διαλύονται η αυτοδιαψεύδονται. Τότε στην πιο ευάλωτη στιγμή της γυναίκας του, όπου οφείλει να είναι με το μέρος του παιδιού του και να το προστατεύει (πατρικότητα) ο άνδρας με την σειρά του, οφείλει να είναι και η στωική μητέρα της γυναίκας του. Γιατί κι εκείνη δεν είναι υπεράνθρωπος (άλλος μύθος) και χρειάζεται ένα μητρικό στήριγμα που μόνο στον άνδρα της μπορεί να το βρει. Αν το κατανοήσει αυτό ο άνδρας δεν θα χάσει ποτέ την γυναίκα του η δεν θα μείνει ποτέ έκπληκτος όταν του φανεί πως εντελώς ξαφνικά μια μέρα, καιρό μετά την γέννηση του παιδιού τους ,εκείνη του ζητήσει ψυχρά διαζύγιο. Δεν θα καταλάβει ποτέ την ψυχρότητα της. Όμως για εκείνη το συναισθηματικό διαζύγιο προηγήθηκε γιατί δεν ήταν μητρικός απέναντι της την ώρα που τον χρειαζόταν. Τόσο απλά.

 

Το να είναι μητρικός ο άνδρας απέναντι στη σύζυγο τον κάνει 2 φορές άνδρα. Αντίθετα το να είναι (παιδικός) να τρέχει δηλαδή σε άλλη μητρική αγκαλιά ( της ερωμένης) γιατί αισθάνεται παραγκωνισμένος όταν το παιδί του προβάλλει απαιτήσεις της βιολογίας του, τον κάνει στα μάτια της μικρό-λίγο.

 

Σε αυτές τις περιπτώσεις, αντιμετωπίζει με επιπολαιότητα τον γάμο του περιμένοντας η γυναίκα του να τον συγχωρεί σαν την μάνα του. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι στο πρόσωπο του και η γυναίκα του ψάχνει και απαιτεί την δική της μητέρα. Αλλά αυτό τελικά στρέφεται εναντίον του. Καθώς όλες οι στατιστικές δείχνουν ότι από τον γάμο κερδισμένος και πιο υγιής είναι πάντα ο άνδρας. Αντίθετα στην πλειοψηφία τους, οι γυναίκες είναι δυστυχισμένες μέσα στο γάμο! Και ίσως γι αυτό το λόγο τα διαζύγια πληθαίνουν. Όχι γιατί οι γυναίκες πήραν το ρόλο από τους άνδρες, απλά γιατί οι ρόλοι πρέπει να εναλλάσσονται. Η φιλοσοφία του ανδρικού ρόλου δεν πάει με τα σεξουαλικά όργανα δυστυχώς. Διαφορετικά όλα θα ήταν εύκολα.

 

Για την βαθύτερη κατανόηση όλων αυτών που γράφω, παραθέτω ένα απόσπασμα του επόμενου βιβλίου μου που θα εκδοθεί τους ερχόμενους μήνες.

 

«Έτσι, τώρα λίγο πριν πεθάνω, ξέρω πως ο κόσμος δε χωρίζεται στα αριθμημένα κουτάκια που τον είχα βάλει. Δεν είναι από εδώ οι καλοί και από εκεί οι κακοί. Δεν είναι από εδώ οι διαλεχτοί και από ‘κει οι παρακατιανοί. Τους ανθρώπους πρέπει να τους ψάξεις, να βεβαιωθείς ότι είναι αυτό που σου παρουσιάζονται. Μια μπαλαρίνα μπορεί να έχει πολύ τσιφτετέλι μέσα της και σε μια γυναίκα του πεζοδρομίου μπορεί να συναντήσεις ολόκληρη τη λίμνη των κύκνων. Μια δεκαεξάχρονη γυναίκα μπορεί να έχει πολύ ζεϊμπέκικο μέσα της, πολύ περισσότερο από ότι ένας πενηντάρης άνδρας που έφαγε τη ζωή του στη νύχτα. Γιατί άνδρας, όπως και γυναίκα δε γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι. Ένα σπουδαίο παλικάρι, δύο μέτρα μπορεί να κρύβεται μέσα στην κάθε γυναικούλα ύψους ένα και δέκα ή στο κάθε δίχρονο παιδί. Κι ένας ρωμαλέος άντρας με όψη τρομερού γίγαντα, μπορεί να είναι μητρικότερος από μια μητέρα, γιατί έτσι το θέλει η φτιαξιά τους, η ψυχούλα τους.»

Εγώ πότε θα γίνω μάνα;

 

Ανησυχία έχει πιάσει τις νεαρές γυναίκες να γίνουν μάνες μπροστά σε αυτή την έλλειψη ανδρών. Τα φαινόμενα δεν απατούν. Οι περισσότεροι είτε θα είναι γκέι είτε παντρεμένοι είτε δεν θα υπάρχει χημεία είτε θα είναι τόσο ανώριμοι που και οι ίδιες δεν θα τους επιλέγουν ως μελλοντικούς πατεράδες των παιδιών τους. Οι κοπέλες πρέπει να επανεξετάσουν τα κριτήρια τους για το τι σημαίνει ευτυχία. Ευτυχία για μια γυναίκα δεν είναι πλέον μόνο τα παιδιά. Επειδή η γυναίκα έχει το προνόμιο να τεκνοποιήσει δεν σημαίνει ότι αυτό είναι ο προορισμός της. Εκτός μόνο αν έχει αυτή την διακαή επιθυμία. Αλλά την έχει πάντα; Όσες δεν έχουν τέτοια επιθυμία ας αισθανθούν επιτέλους ελεύθερες. Δεν είναι υποχρέωση τους.

.

Ο φόβος του πέους ανήκει στον άνδρα!

(Ή όταν το δυνατότερο σου όπλο γίνεται η αχίλλειος πτέρνα σου.)

 

Και για να έρθουμε λίγο στη θέση του άνδρα αν και είμαστε γυναίκες, ας φανταστούμε ότι κάποιοι από εμάς (γυναίκες ή άνδρες) είχαμε την φυσική δυνατότητα εντελώς επιλεκτικά, να γεννηθούμε με ένα σπαθί στο χέρι. Και ας συνυπολογίσουμε, ότι στην αρχή γεννιόμαστε όλοι με άγνοια της φύσης μας.

 

Στην αρχή της ύπαρξης μας άλλωστε, έτσι κι αλλιώς, δεν έχουμε γνώση του εαυτού. Είτε κορίτσια γεννιόμαστε είτε αγόρια, δεν έχουμε καμιά έπαρση για το φύλο μας. Την άποψη μας για το φύλο μας, μας την προσφέρουν οι άλλοι.

 

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι γεννιόμαστε με ένα σπαθί στο χέρι και αυτό το γεγονός ο κόσμος το αντιμετωπίζει με ένα ιερό δέος, ως δηλαδή ένα προνόμιο, το οποίο ανήκει στους λίγους και τους εκλεκτούς. Αυτοί που σε μεγαλώνουν είναι υπερήφανοι για το εκ γενετής σπαθί σου, σου λένε ότι έχεις μεγάλη αξία κι ένα διαβατήριο για τη ζωή που θα σου ανοίγει όλες τις πόρτες.

 

Μαθαίνεις λοιπόν με τον καιρό, να εκτιμάς κι εσύ το σπαθί σου. Να το γυαλίζεις, να το στολίζεις, να το καμαρώνεις. Επειδή μάλιστα έχεις το σπαθί, κανείς δεν σου μιλά πια για έννοιες όπως εντιμότητα, πίστη, αφοσίωση, αγάπη, προσφορά, παλικαριά. Έτσι όχι αδικαιολόγητα, πιστεύεις ότι μόνο και μόνο με το σπαθί σου και χωρίς καμία συναισθηματική εκπαίδευση, οι αξίες τις οποίες πασχίζουν οι άλλοι άνθρωποι να αποκτήσουν, αφορούν μόνο εκείνους σε σχέση όμως πάντα με την δική σου εξυπηρέτηση. Είναι οι άλλοι δηλαδή που είναι υποχρεωμένοι να σου προσφέρουν. Γίνεστε μέσα στη συνείδηση σας, άξιοι μόνο για να παίρνετε και όχι για να δίνετε. Το σπαθί γίνετε όλη σας η ύπαρξη. Με τον καιρό κανείς ούτε καν εσείς ο ίδιος ή η ίδια δεν μπορείτε να διαχωρίσετε την ύπαρξη σας από το φυσικό σας σπαθί.

 

Τι θα συμβεί άραγε μετά;

 

Κάποια αμήχανη και αιφνιδιαστική στιγμή, θα σου περάσει από το μυαλό ότι κινδυνεύεις να χάσεις το σπαθί σου! Και από την στιγμή που θα σου έρθει αυτή η ιδέα δεν θα είσαι ποτέ πια ο ίδιος. Είσαι ήδη ευνουχισμένος. Τώρα πια είτε το κουβαλάς είτε όχι αυτό το παλιοσπαθί σε αγχώνει. Ότι πριν σου φάνταζε ευλογία, ξαφνικά γίνεται μέγγενη. Κατά συνέπεια, ένας άνδρας στον οποίο έχουν δώσει την εντύπωση ότι πρέπει να τον κανακεύουν απλά επειδή είναι άνδρας (με το σπαθί του) εάν δηλαδή βασίζεται απλά στο διακριτό σεξουαλικό του όργανο, είναι συνεχώς και ενδυνάμει ευνουχισμένος. Και όχι μόνο αυτό, αλλά γίνεται και βορά στον οποιονδήποτε θα θέλει να τον ευνουχίσει.

 

Αν λοιπόν συμφωνήσουμε με κάποιες φωνές που λένε ότι ο σημερινός άντρας είναι ευνουχισμένος, πρέπει και να συμφωνήσουμε πως γι αυτό δεν φταίνε οι γυναίκες αλλά η παιδεία μας γύρω από το αρσενικό ιδεώδες.

 

Κάπως έτσι συμβαίνει και με την στυτική δυσλειτουργία όταν δεν οφείλεται σε οργανικά αίτια.. Ο άνδρας βασίζει τόσο πολύ τη σεξουαλικότητα του στο πέος του, ώστε πολύ συχνά νιώθει ότι το χάνει. Όταν σε μια σχέση όλα είναι προέκταση του φαλλού σου, τίποτε δεν θα πάει καλά ούτε με τις σχέσεις σου ούτε με τον φαλλό σου. Πρέπει να κατανοήσουμε όλοι ότι ο μεγαλύτερος φαλλός είναι η ψυχική μας ικανότητα για μοίρασμα. Αν είσαι ψυχικά δυνατός, ρωμαλέος, γενναιόδωρος κατά αυτό τον τρόπο θα κάνεις και έρωτα. Με την ίδια λογική που λέει πως εάν είσαι ένας παλιοτσιγκούνης έστω κι αν έχεις μεγάλη και αμύθητη περιουσία, το μόνο πιάτο που μπορείς να δημιουργήσεις και να προσφέρεις , είναι κάτι άχρωμο, απλοϊκό και μίζερο.

 

Αυτά τα θέματα λοιπόν με το τσουτσόύνι, έχουν παραγίνει. Όταν γεννιέται ένα αγόρι στέκεται όλο το σόι από πάνω του και του λέει γλυκόλογα, το κανακεύει, το παινεύει κάνουν όλοι λες και λαχταράνε να του το πάρουν (αχ μωρε-μωρέ τι ωραίο τσουτσούνι είναι αυτό;). Πιστεύουν έτσι, ότι θα δημιουργήσουν ένα αρσενικό με τονωμένο ανδρισμό.

 

Στη συνέχεια όταν ο άνδρας πλησιάζει στην ενεργή σεξουαλική ζωή τότε η γυναίκα είναι υποχρεωμένη να το εκθειάζει. Και όταν εκείνος γεράσει με άνοια, τότε καμιά φορά, βγαίνει στο μπαλκόνι και στο δείχνει για να το δεις εκεί που απλώνεις ανυποψίαστη την μπουγάδα σου. Όλη του η ζωή δηλαδή, είτε στα λογικά του είτε στα τρελά του, καθορίζεται από αυτό.

 

Όχι ο άνδρας δεν ξεχωρίζει από 2 πράγματα. Και αν το ένα είναι το άρωμα το άλλο σίγουρα δεν είναι το τσουτσούνι του όπως άφηνε να εννοηθεί αυτό το διαφημιστικό σλόγκαν.

 

Θεωρώ επίσης ότι κι εμείς οι γυναίκες είμαστε συγχυσμένες. Κι εμείς τα έχουμε μπερδεμένα. Ζητούμε παραδοσιακά πράγματα σε μια κοινωνία που καλπάζει προς την εξέλιξη και την οποία μάλιστα εμείς καλλιεργήσαμε και μπράβο μας

 

Κυρίες μου! ο άνδρας αλλάζει ακριβώς μετά από εμάς! Ακολουθεί! Θέλει κι αυτός να αναθεωρήσει. Δεν μπορούμε να αναγνωρίζουμε αυτό το δικαίωμα μόνο σε εμάς. Αλλά σίγουρα οι σημερινές γενιές των σεξουαλικά ενεργών γυναικών που θέλουν να σχετιστούν ουσιαστικά, καλλιεργούν ένα καλύτερο έδαφος για τις επόμενες θηλυκές γενιές. Εμείς αποτελούμε την μετάβαση.

 

Δεν περιγράφω άλλο….. το θέμα είναι μεγάλο και θα χρειαστώ εγώ εργατοώρες και εσείς άπλετο χρόνο που θα τον στερήσετε από μια υπέροχη βόλτα για καφέ στον ήλιο με άντρα στο πλάι σας ή χωρίς.

 

Όπως και να έχει είτε με άντρες όπως τους φανταστήκαμε ή όπως μα τους υπέδειξαν, εμείς θα συνεχίσουμε. Και μαντέψτε! Θα περάσουμε πολύ ωραία! Το έχουμε αποδείξει στους αιώνες. Άλλωστε πέρα από θεωρίες και απόψεις η ζωή κρύβει πολλές εκπλήξεις . Αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις μπορεί ο πρίγκιπας σου να διασχίζει τον κεντρικό δρόμο με το άσπρο του άλογο για να σε βρει και να ακυρώσει όλο μου το κείμενο. J

 

Ζωή Κυροπούλου

Συγγραφέας-δημοσιογράφος.

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!