Εκτύπωση αυτής της σελίδας

ΟΙ ΕΡΩΤΟΜΑΝΕΙΣ.

 
 
 
Κι έτσι έφυγα από την ψυχή μου.
Τώρα κατοικώ στον έρωτα 
Στέκομαι στην αποβάθρα με ένα ύφασμα από αντίο
και διάσπαρτα ανατιναγμένα μικρά φιλιά
στην αύρα των κυμάτων. 
 
Δεν μετανιώνω 
αλλά και δεν αποχαιρετώ.
Αγαπώ και καλωσορίζω τις ελλείψεις.
 
Έρωτας  αποτινάζεται από τα φτερά των λευκών πουλιών .
Έρωτας  ταξιδεύει πάνω στα αεροπλάνα.
 
Είδα εχθές ουλές,
στα μάτια ενός δαρμένου. φοβισμένου αγοριού.
Αύριο θα γίνει άντρας 
που θα ερωτευτεί παράφορα,
 για να κάψει τα μάτια του.
 
Έρωτας αναστάσιμος όλη η ζωή.
Μια φλόγα. Ένα σπαθί. Ένα κερί. 
 
Ένα παιδί που τρέχει πάνω σε ένα ποδήλατο και κάτω από τη βροχή.
 
 Άνθρωποι ζουν με εγκαύματα   
 από το σαρκοβόρο λουλούδι του ήλιου,
που  άνθισμα ερωτικό φέρνει. 
Κι όσο η ζωή καίγεται 
ο άνθρωπος δεν πεθαίνει.
Ό ήλιος,  τα πέταλα του ανοίγει 
και  καταπίνει,
και όλο έρωτα δίνει.
Έρωτας κάθε στιγμή. 
Έρωτας όχι στο πρόσωπο,
 μα στη μορφή
 και μέσα στο αβαθή,
 απαλό σου κέντρο.
Χτυποκάρδια αναβλύζουν παντού
με το τέμπο ενός χορού.
 
Πόσο κερδισμένη είμαι που έχασα!
Παραζάλη ξέφρενη ο χορός των αλλεπάλληλων επιθυμιών μου. 
Μια ζωή επιθυμίες.. 
γιατί είχα το πλεονέκτημα.
να είμαι εγώ οι ελλείψεις μου… 
και οι επιθυμίες μου να ορίζουν τον έρωτα.
 
Έρωτας εγώ, 
η φίλη που περπατάει δίπλα μου
 ατενίζοντας το μονοπάτι του περιπάτου μας, 
το παιδί μου έρωτας βαθύς, 
η αδερφή μου έρωτας ανικανοποίητος.
 η ψυχή ερωτευμένη μονίμως 
.... και εκείνος; 
εκείνος έρχεται και εμφανίζεται με διάφορες μορφές.
 Άπιστες και δειλές. 
Ένα είδωλο νάρκισσου πάνω από νερό τρεμουλιαστό . 
 
Έρωτας είναι 
οι σκιές της ζωής μας που περνούν
 πίσω από ένα παράθυρό το σούρουπο.
. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που αγαπήσαμε
 και δεν κατανοήσαμε.
 Γέροι. νέοι, παιδιά.
Που πάνε καθώς απομακρύνονται; 
όλες αυτές οι σκιές οι ερωτευμένες;
Ευτυχώς τις ήπια όλες. 
 
Αλλά ποτέ δεν είναι αρκετά τα σ αγαπώ.
Βαφτίζομαι μέσα στο πάθος τους το ιερό.
 Μέσα στη δόξα της αμαρτίας τους. 
Στην αγιότητα της φιληδονίας τους.
 
Σκιές μοναχικές οι άνθρωποι αυτοί 
που κάηκαν σε λυρικά ιδανικά 
και έρωτες υψιπετείς.
Άνθρωποι που δεν έζησαν στην αδράνεια 
και όρμησαν 
στα βαθιά
 στης κολάσεως τα καζάνια 
ως αμετανόητοι  ερωτομανείς.
 
Ζωή Κυροπούλου.

Share this article