H ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ

 
 
 
Το «σ΄ αγαπώ», άφηνε έναν απόηχο
από βήματα ερωτευμένου κοριτσιού που το κυνηγούν.
 
Ήταν μια φράση μοναχά.
 
«Σ αγαπώ».
 
Αλλά πια, 
τούτες οι δύο λέξεις
ζούνε μονάχες.
Χωρίς το αρχαίο ποδοβολητό
εκείνου του κοριτσιού.
 
Και το κορίτσι, έγινε κυρία.
Ζει με φρενήρη προϊστορική μανία.
 
Όταν δεν την βλέπει κανείς,
 ψιθυρίζει : 
«Σ αγαπώ».
κι ύστερα πιο χαμηλόφωνα 
(χωρίς κανένα ψυχικό αναπαμό)
συμπληρώνει:
 «…ακόμη».
 
Ως μια κυρία σε σεβάσμια ηλικία
βηματίζει πλέον σε ψηλοτάκουνα
που περπατούνε στο νερό.
 
Με πέρλες πάντα στο λαιμό
που  τις νύχτες στο άδειο κομοδίνο αφήνει
 δίπλα στα χάπια της  για την χοληστερίνη.
 Και βάζει μέσα στο στενό συρτάρι,
(κάθε βράδυ ανελλιπώς 
και λίγο πριν την νυχτερινή της προσευχή)
την εσωτερική της  δίνη.
 
Χωρίς καμία αμφιβολία 
επαίρεται πως ζει αξιοπρεπώς 
(σε μια πλήρη νηνεμία)
στριμώχνοντας κάθε φορά και ολοένα, 
μέσα στο δύστυχο του δωματίου της ερμάρι 
και μια νέα ανταριασμένη  τρικυμία.
 
Ζωή Κυροπούλου

Share this article

Αποποίηση ευθύνης

Οι πληροφορίες σε αυτό τον διαδικτυακό τόπο παρέχονται ''ως έχουν''. Η εταιρία μας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη, σε καμία περίπτωση, προς οποιονδήποτε, για οποιεσδήποτε άμεσες, έμμεσες, ειδικές ή παρεπόμενες ζημίες από την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας...

Δείτε περισσότερα

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα πιό πρόσφατα νέα μας!