Εκτύπωση αυτής της σελίδας

ΤΑ ΝΟΥΦΑΡΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

 
 
Σώματα  σα νούφαρα   γερμένα
στέκονται ακύμαντα στα άστρα.
 Επιθυμούνε διακαώς,
 
 ένα χέρι να τα κρατήσει.
 
Μα δυστυχώς,
τα νούφαρα είναι πέταλα ανθού
χωρίς κλωνάρι.
 
Ένα σώμα χωρίς βάση.
Ένα σώμα χωρίς κόκαλα.
 
Άνθρωποι νούφαρα αυτοδίδακτοι στην αγάπη,
στέκονται πάντα μοναχοί
και
πάνω σε ένα δάκρυ.
 
Χωρίς κορμό
χωρίς σωσμό 
χωρίς Θεό.
 
Μόνοι σαν νούφαρα στα άστρα.
Σαν πέταλα πάνω σε κινούμενη άμμο.
 
Θα τους ακούσεις πολύ συχνά,
να λένε: Μου λείπει Κάτι.
 
Όμως εκείνο που απουσιάζει είναι η εμπειρία
 για να τους δείξει,
ότι το σώμα δεν γίνεται κρεβάτι.
 
το σώμα σαν άγιο τάμα,
γίνεται τελικά αιτία και  αφορμή,
 για κάθε απάτη.
 
 
Ζωή Κυροπούλου

Share this article